4 Alternative Street ( Polish: Alternatywy 4, [ˌaltɛrnaˈtɨvɨ ˈʧ̑tɛrɨ]) is a Polish comedy TV series that was completed in 1983 and, due to the censorship, first aired only in 1986. Many famous Polish actors appeared in the series. Herbatnik (Gość) 07-06-2021 (22:10:17) mój ulubiony motyw muzyczny jak Ziutek odwiedza Leberke piją bimber a potem buja gołębie i wtedy jest ten motyw muzyczny grany jest. Alternatywy 4 Alternatywy 4 (1986) komedija | Poljska. Redatelj: Stanislaw Bareja. Wojciech Pokora Zenobiusz Furman. Mieczyslaw Voit Prof. Ryszard Dab-Rozwadowski. Docent Furman? Tak. Przyszliśmy obejrzeć pańskie mieszkanie. O, to bardzo dobrze. Proszę, proszę bardzo, tylko uwaga! Ostrożnie, ostrożnie proszę pana ostrożnie, bo tu właśnie kapie z kaloryfera! Acha. Tak jest proszę pana, cały czas kapie. Kapie, kapie i już jest cały kubeł. I to już trzeci dzisiaj. PLAN BLOKU ALTERNATYWY 4. Przedstawiamy prezentację rozkładu mieszkań w bloku przy ulicy Alternatywy 4. Po najechaniu na numer mieszkania ukaże się informacja, kto w nim mieszka. Dodatkowo przedstawione zostały najwazniejsze przedmioty związane z danym mieszkaniem bądź lokatorem. Zobacz także jak wygląda blok obecnie . The cast for Alternatywy 4 TV Series. Check it out here. Add Alternatywy 4 to your watchlist to track it and find more TV shows like it! Alternatywy 4 - obszernie o kultowym serialu Stanisława Barei. Mnóstwo fotografii, informacji i wszystkie dialogi! Furman Zenobiusz; Jola; Kierka Antoni Kultowy polski serial za darmo | Alternatywy 4 | Odcinek 2 | Przeprowadzka | Polska komedia | PRL Stanisław Anioł zostaje gospodarzem bloku i kieruje ruchem podczas przeprowadzki. Zamieszanie jest spore. Na to samo mieszkanie otrzymuje przydział Zygmunt Kotek i Zdzisław Kołek ostatecznie wprowadz Rafalski wyłapał taką oto ciekawostkę - nieścisłość: pod koniec 8 odcinka Balcerek rozmawia z panem Antonim. Balcerek mowi: "Żeby tak jeszcze pan Furman ochajtnął się z Ewą od Majewskich, a Manc z Zosią od Profesora, to mamy taak!". Jak wiemy Manc smolił cholewki do Ewy, a Furman został usidlony przez Bożenę Lewicką. 26. Karierowicz z Pułtuska marzy tylko o jednym – o władzy. Doc. Zenobiusz Furman . 9 odcinków 1983: 7,9. robotnik budujący blok przy Alternatywy 4 . 5 pPLAo21. Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoruAlternatywy 4 – cytaty. A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż G[edytuj • edytuj kod] – Gdyby ta strzelba umiała mówić, to... to co by powiedziała?– Hmmm. Ona miała służyć w osiągnięciu profesora.– Chciał pan zastrzelić profesora!– Nie, ten profesor to właśnie ja.– Chciał pan popełnić samobójstwo?– Nie, nie. Skąd! Chciałem po prostu zostać profesorem zwyczajnym.– Ooo, dla mnie... dla mnie, to pan jest profesorem nadzwyczajnym.– Właśnie przez nadzwyczajnego chciałem przeskoczyć. Postaci: Bożena Lewicka i Zenobiusz Furman w intymnej sytuacji N[edytuj • edytuj kod] – No i co pan narobił? Wchodzi pan jak do siebie, trzaska drzwiami jak w stodole. O, zasłona mi się podarła!– Przede wszystkim – ja tu jestem u siebie. A co do zasłony, to nic nie szkodzi.– Jak to?– Czy pani zauważyła, jakie zasłony ja powiesiłem?– No te, zielone.– No właśnie. A pani powiesiła żółte z brązowym. I jak to teraz wygląda? Ohyda!– A co to pana obchodzi, jakie ja mam u siebie zasłony?– Ja jestem odpowiedzialny za ten dom i wymagam społecznego podejścia. Ja powiesiłem zielone, pani brązowe. No i jak to teraz wygląda? Jak gówno w lesie! I ja się na to nie zgadzam! Postaci: Ewa Majewska i Anioł – No tak, lenteks. Lenteks, proszę pana. Nie szkoda panu takiej pięknej żony?– Nie! Yyy! Tak! Yyy! O co chodzi?– Proszę pana, wie pan, co to jest lenteks? Lenteks, proszę pana, to jest naukowo stwierdzona trucizna: suchoty, rak, do wyboru. Dlatego proponuję panu, żeby pan położył parkiecik... yyy... z czarnego dębu, o! No? Będzie akurat pasowało do tych białych mebli. Opis: do Kubiaków przybywają „fachowcy” – parkieciarze – No właśnie, i żona ma tournée, do którego musi się przygotować, pan rozumie. Ona musi ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. A w tych warunkach...– Niech pan nie traci otuchy. Pisarz Sofronow, znał pan?– Nie.– Nie? Szkoda. On, proszę pana, pracował w kuźni. Wie pan, bo jego odgłosy pracy mobilizowały do twórczego wysiłku. No i doszedł do rezultatów. Opis: Kubiak interweniuje u Anioła w sprawie hałaśliwych sąsiadów O[edytuj • edytuj kod] – Oto na przykład, główny lokator spod czwórki, ja nie będę wymieniał nazwiska, z sublokatorką spod szóstki, nie będę wymieniał nazwiska... Otóż ci państwo weszli ze sobą w poważne stosunki pozamałżeńskie! Co tam poważne! I do tego jeszcze kulinarne, co przy obecnych naszych kłopotach rynkowych...– A co? Jedli razem? Opis: Anioł usiłuje skłócić mieszkańców S[edytuj • edytuj kod] – Szanowny pan życzy?– Proszę szklankę herbaty.– A! Z rumem!– Nie, z cukrem.– Z cukrem nie ma, jest z rumem.– To może kawę.– Po irlandzku czy po szwedzku?– Jest jakaś różnica?– O! Po irlandzku jest z whisky, a po szwedzku z koniakiem.– To może ja poproszę o wodę mineralną.– Woda raz, co do tego?– Do tej wody? No... szklankę.– Na szklanki nie podajemy. Może być pięćdziesiątka, albo pół litra.– To ja może przedtem coś zjem.– Proszę bardzo. Jest indyk po bretońsku, po cygańsku, po portugalsku, indyk a la flaczki, indyk a la łosoś, indyk a la szynka.– No to może już jak pan uważa.– Mhm. A co do wódeczki, zamówimy pół litra. Opis: docent Furman w knajpie T[edytuj • edytuj kod] – To są same żyły. (...) To kości.– Niech pani tak nie przebiera. To nie przedwojna. Postaci: Kotkowa i Tekla Wagnerówna kupują mięso – To wy jesteście ten Anioł.– Tak jest.– No to poznajmy się. Jestem Parys, dzielnicowy. Rozumiemy się?– Tak, panie sierżancie.– Flagi trzeba powiesić.– Panie sierżancie, ja zawsze w to robotnicze święto to już tak...– Nie o to chodzi! Drugiego to jeszcze mogą sobie wieczorem prawda wisieć, ale trzeciego to żeby mi już żadna nie wisiała. Rozumiemy się?– Tak jest, panie sierżancie!– Poza tym, wszystko w porządku?– Tak, panie sierżancie, wszystko w porządku. – Lokatorzy jacy?– Aaa, mieszani.– Ale jest trochę elementu?– Ale mieszani.– Co to, wy książki czytacie?– To informacje o lokatorach.– To ciekawe!– Tak.– Ja lubię poczytać takie życiowe książki. Będzie pełna, przyjdę, poczytam, zobaczymy. Będzie w porządku, będę pamiętał. Będę pamiętał, będzie dobrze. Będziemy kręcić, nie będzie dobrze. Rozumiemy się?– Tak, panie sierżancie.– Jak się będziemy rozumieć, będzie dobrze. Nie będziemy się rozumieć... Rozumiemy się? Postaci: dzielnicowy Parys i Anioł – Trzeba pewne rzeczy, nie ukrywam tego, nawet zawoalować. A poza tym ludzie nie myślą. Ludzie nie myślą. Im się wydaje, że tylko oni oglądają telewizję. Proszę pana, przecież my jesteśmy doskonale obserwowani. Nie tylko przez przyjaciół, przez wrogów też. Na przykład tacy Amerykanie jak się dowiedzą, że my mamy trudności z produkcją mięsa, to wie pan, co się dzieje? Proszę pana, na całym świecie ceny mięsa idą tak w górę. I my za to mięso potem też musimy płacić takie ceny. A jeżeli my te trudności przedstawimy jako przemyślane działanie, to wtedy to w nikim nie wzbudza podejrzenia.– No, może poza naszymi obywatelami.– Panie profesorze, nasi obywatele i tak w to nie uwierzą. Opis: wykład towarzysza Winnickiego W[edytuj • edytuj kod] – Wie pani, rzecz się miała na polowaniu. Mianowicie tak: Teodor pobiegł za zranionym zającem, ja natomiast spokojnie oczywiście... yyy... repetowałem, znaczy – nabijałem broń, i w tym momencie z krzaków wyskakuje odyniec.– Odyniec?– Dziki, wściekły odyniec! Wystarczy to pani? Zdrętwiałem. On zresztą też. Co robić? – myślę sobie. Teodor poleciał za zającem, broń nienabita. Jedyna szansa – ucieczka. No więc ja chodu, oczywiście przez las, on za mną. Ja na drzewo, on za mną...– Na drzewo?– Tak. No, ja z drzewa, on za mną. Ja do wody, wtedy on za mną. Woda potąd. No i jeszcze zapomniałem pani powiedzieć, że to była zima, mróz, dwadzieścia stopni mrozu...– Aha.– Więc ja z tej wody wyskoczyłem jak oparzony. On oczywiście za mną. Jedyna szansa teraz, myślę sobie, albo ty, albo ja. Wyjmuję kordelas. Wie pani, co to jest kordelas? Sztylet! Ogromny sztylet. Wyjmuję, myślę sobie, no, bracie, tanio życia nie sprzedam. Stoję tak przy drzewie, plecami, oczywiście, żeby mnie nie zaszedł od tyłu, myślę sobie, no chodź, no chodź, malutki! I w tym momencie nadbiega – kto?!– Yyy...– Teodor. Teodor, rzecz jasna! Wyrzuca z pyska tego zająca, rzuca się na bestię, do gardła mu od razu. Walka była straszliwa, trwała – nie wiem, piętnaście, dwadzieścia, może nawet pół godziny. Wie pani, w tej sytuacji nikt czasu nie liczy, oczywiście. No i na czym się skończyło? Zagryziona bestia przez Teodora padła!– To niewiarygodne.– Niewiarygodne. Dzisiaj jest u mnie... Ta bestia oczywiście. Tak, tak, yyy... ale wypchany, wypchany ten odyniec. Może pani chciałaby zobaczyć?– A nie, wie pan, może innym razem. Opis: Furman pragnie zabłysnąć przed Ewą swoimi myśliwskimi sukcesami Zobacz też[edytuj • edytuj kod] Brunet wieczorową porą Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz? Czterdziestolatek Miś Poszukiwany, poszukiwana Zmiennicy Ciasteczka pomagają nam udostępniać nasze usługi. Korzystając z Nonsensopedii, zgadzasz się na wykorzystywanie ciasteczek. Tomasz Szymczyk Pamiętane do dzisiaj role komediowe i znakomita dykcja. Z tym kojarzyć będziemy wybitnego aktora Wojciecha Pokorę. Nim wybrał scenę, miał być konstruktorem silników. W Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu zaangażował się jednak w działalność amatorskiego teatru. Tam dostrzeżono jego talent i poradzono zdawanie do PWST. Całe szczęście. Te role zna każdy. Stanisław Maria Rochowicz vel Marysia z filmu „Poszukiwany, poszukiwana”, Mieczysław Gajny z „Czterdziestolatka”, docent Zenobiusz Furman z serialu „Alternatywy 4” czy oberleutnant von Nogay z „ Dezerterów”, ale również te ze wspaniałych przedstawień Teatru Telewizji: Edmund z „Dam i huzarów” czy Żewakin z „Ożenku” na stałe już wpisały się w historię polskiego kina i teatru. Tak samo jak ich odtwórca - wybitny aktor Wojciech Pokora, który zmarł w ostatnią niedzielę w wieku 83 lat. Warszawiak we Wrocławiu Wojciech Pokora był rodowitym warszawiakiem. Urodził się w stolicy w 1934 roku. To jednak we Wrocławiu skończył... Technikum Budowy Silników Lotniczych, skąd trafił do pracy do Fabryki Samochodów Osobowych na Żeraniu. To tam, w amatorskich teatrze, zaczęła się jego przygoda ze sceną. Występował w nim z Jerzym Turkiem, który później był świadkiem na jego ślubie. Kolejnym etapem był dyplom warszawskiej PWST. W 1958 roku Wojciech Pokora zadebiutował w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w „Wizycie starszej pani”, a dwa lata później w filmie. Nie przypuszczał chyba wówczas, że współpraca ze Stanisławem Bareją przy „Mężu swojej żony” (1960), gdzie zagrał niewymienioną w czołówce rolę pokojowego malarza, będzie miała aż taki wpływ na jego popularność. Nielubiana rola życia W kolejnych latach Pokorę można było zobaczyć w pierwszym polskim serialu „Barbara i Jan” (1964), „Małżeństwie z rozsądku” (1966) czy „Przygodach psa Cywila” (1968-70). W 1972 roku na ekranach kin pojawił się lubiany i powtarzany do dzisiaj film „Poszukiwany, poszukiwana” w reżyserii Stanisława Barei, w którym Wojciech Pokora wcielił się w rolę historyka sztuki Stanisława Marii Rochowicza, który w obawie przed posądzeniem o kradzież obrazu przebiera się za kobietę i podejmuje pracę gosposi. Aktor po latach nie wspominał jednak dobrze tej roli. Mówił, że na ulicy wołano do niego Marysia. Gdybym miał wtedy dzisiejszą wiedzę i mądrość, to bym tego nie Pokora dla „Faktu” o roli w filmie „Poszukiwany, poszukiwana” - Gdybym miał wtedy dzisiejszą wiedzę i mądrość, to bym tego nie zagrał. Nie ja powinienem to grać. Ja się do tego nie nadaję. To, że zdobyłem ogromną popularność i że od czasu do czasu puszczają tę moją koszmarną rolę, która sprawia komuś radość, to chwała Bogu - mówił aktor w 2015 roku w rozmowie z „Faktem”. Wojciech Pokora wspomina w niej, że na planie filmu niezbyt udała się praca kostiumologów, dlatego ostatecznie aktor w filmie wystąpił też w ubraniach należących do... jego żony Hanny. Do małżonki należała również peruka filmowej Marysi. Aż do „Zmienników” „Poszukiwany, poszukiwana” był kolejnym filmem, na planie którego współpracował ze Stanisławem Bareją. Od tej pory zagrał już w prawie wszystkich jego filmach. W „Nie ma róży bez ognia” (1974) był lokatorem wyrzucanym z mieszkania przez żonę, w „Brunecie wieczorową porą” (1976) zagrał rolę Kowalskiego, a w „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” (1978) chłopa goniącego świnię. W kultowym „Misiu” (1981) to on wcielił się w rolę poety-milicjanta, który tworzy tekst piosenki o młodym junaku i Trasie Łazienkowskiej. Kiedy Bareja postanowił kręcić seriale, jego współpraca z Pokorą trwała nadal. Zagrał pochłoniętego pasją myślistwa docenta Zenobiusza Furmana w filmie „Alternatywy 4” (1983) i przywożącego zza granicy wypełnione narkotykami grzyby przyjaźni syjamsko-polskiej prezesa Kłuska w „Zmiennikach” (1986). Zadowolony z Żorża i Nogaya Ale nie tylko ze Stanisławem Bareją współpracował Wojciech Pokora. Jedną z ról, które cenił najbardziej, był hrabia Żorż Ponimirski z „Kariery Nikodema Dyzmy” Jana Rybkowskiego (1980). Wojciech Pokora cenił również rolę von Nogaya w „ Dezerterach” Janusza Majewskiego (1984). W rozmowie z portalem z 2015 roku aktor wspominał, że rolę tę przyjął bez większego wahania. - Chciałem tylko wiedzieć, kto w tym będzie uczestniczył. Bo ważne jest, w jakim towarzystwie będzie się film produkować. Kiedy wymienił mi nazwiska Marka Kondrata czy Wiktora Zborowskiego, a zwłaszcza dwóch Węgrów, wiedziałem, że muszę w to wejść - wspominał po latach. Jeszcze wcześniej Wojciech Pokora zagrał u Jerzego Gruzy w „Czterdziestolatku” (1974-77) rolę inżyniera Gajnego, adoratora żony głównego bohatera. U tego samego reżysera powrócił w roli kamerdynera Edwarda Skorupy, zwanego Janem, w „Tygrysach Europy” (1999). Pojawił się także gościnnie w „Miodowych latach” Macieja Wojtyszki jako ojciec Aliny Krawczyk. Klasyka Teatru Telewizji Osobna karta pracy aktorskiej Wojciecha Pokory to teatr. Przez wiele lat był aktorem scen warszawskich: Teatru Dramatycznego, Teatru Nowego i Teatru Kwadrat. Wielu pamięta także jego role w najlepszych spektaklach Teatru Telewizji, które często do dzisiaj są najlepszymi telewizyjnymi adaptacjami tych dzieł. Program TV Stacje Magazyn serial komediowy Polska 1983, 65 min Serial komediowy "Alternatywy 4" przedstawia perypetie mieszkańców bloku na warszawskim Ursynowie. Ich spokojne życie skutecznie utrudnia gospodarz domu, Stanisław Anioł (Roman Wilhelmi). Akcja serialu komediowego "Alternatywy 4" rozgrywa się w czasach PRL-u. Kilkanaście rodzin dostaje mieszkania w nowo wybudowanym bloku na Ursynowie. Wśród bohaterów znajduje się cały niemal przekrój społeczny obywateli: od alkoholika i striptizerki po wynalazcę i profesora. Ich życie toczy się zwykłym trybem. Nie wszyscy są dla siebie życzliwi, w sklepach trudno cokolwiek dostać, nawet na kartki, żeby coś mieć, trzeba zwykle pokombinować, a najlepiej mieć znajomości. Na dodatek nad lokatorami bloku czuwa gospodarz domu, Stanisław Anioł, niespełniony aparatczyk, który zawsze znajdzie sposób, by uprzykrzyć im życie. Serial komediowy "Alternatywy 4" nagrywano w latach 1983-1986. Pełno w nim tragikomicznego humoru i ironii, które najpierw rozśmieszają, a potem zmuszają do refleksji. Trzeba było się urodzić Stanisławem Bareją, by z tak nijakiego pomysłu, jakim są losy mieszkańców bloku, zrobić kultową produkcję z przyjemnością oglądaną do dziś. W obsadzie, poza genialnym Romanem Wilhelmim, Stanisława Celińska, Bożena Dykiel, Janusz Gajos, Witold Pyrkosz, Jerzy Kryszak, Wiesław Gołas czy Kazimierz Kaczor. Stanisław Bareja Roman Wilhelmi (Stanisław Anioł), Wojciech Pokora (docent Zenobiusz Furman), Kazimierz Kaczor (dźwigowy Zygmunt Kotek), Bożena Dykiel (Miećka Aniołowa), Bolesław Płotnicki (Antoni Kierka), Jerzy Kryszak (doktor Zdzisław Kołek), Stanisława Celińska (nauczycielka Bożena Lewicka), Mieczysław Voit (profesor Ryszard Dąb-Rozwadowski), Ewa Ziętek (Zosia, służąca profesora Dąb-Rozwadowskiego), Witold Pyrkosz (Józef Balcerek) TVP HD Poniedziałek 21:25 Co myślisz o tym artykule? Skomentuj! Komentujcie na Facebooku i Twitterze. Wasze zdanie jest dla nas bardzo ważne, dlatego czekamy również na Wasze listy. Już wiele razy nas zainspirowały. Najciekawsze zamieścimy w serwisie. Znajdziecie je tutaj. Stanisława Celińska Bożena Lewicka, nauczycielka 9 odcinków 1983 7,1 Zofia Czerwińska Zofia Balcerkowa 9 odcinków 1983 7,2 Bożena Dykiel Miećka Aniołowa 9 odcinków 1983 6,9 Kazimierz Kaczor Zygmunt Kotek, dźwigowy 9 odcinków 1983 7,2 Wojciech Pokora Docent Zenobiusz Furman 9 odcinków 1983 7,9 Witold Pyrkosz Józef Balcerek 9 odcinków 1983 8,1 Roman Wilhelmi Stanisław Anioł 9 odcinków 1983 8,0 Mieczysław Voit Prof. Ryszard Dąb-Rozwadowski 9 odcinków 1983 Bolesław Płotnicki Antoni Kierka 9 odcinków 1983 7,9 Hanna Bieniuszewicz Ewa, córka Majewskich 9 odcinków 1983 8,5 Jerzy Kryszak Dr Zdzisław Kołek 9 odcinków 1983 6,9 Barbara Rachwalska Tekla Wagnerówna 9 odcinków 1983 Jerzy Turek Tadeusz Kubiak, mąż Kolińskiej 9 odcinków 1983 7,8 Ewa Ziętek Zosia, służąca profesora Dąb-Rozwadowskiego 9 odcinków 1983 6,7 Jerzy Bończak Marek Manc, konstruktor 8 odcinków 1983 7,5 Wiesław Gołas Majewski, dawniej Henryk Gwizdecki 8 odcinków 1983 8,1 Anna Chitro Kołkowa 8 odcinków 1983 Halina Kowalska Kolińska-Kubiak, śpiewaczka 8 odcinków 1983 Elżbieta Jagielska Majewska 8 odcinków 1983 Krystyna Tkacz Kotkowa 8 odcinków 1983 6,6 Bronisław Pawlik Dionizy Cichocki 6 odcinków 1983 8,1 Janusz Gajos Jan Winnicki, towarzysz partyjny 6 odcinków 1983 8,5 Gustaw Lutkiewicz Prezes spółdzielni mieszkaniowej 6 odcinków 1983 7,6 Marek Frąckowiak Heniek, robotnik budujący blok przy Alternatywy 4 5 odcinków 1983 7,0 Ryszard Raduszewski Abraham Lincoln 5 odcinków 1983 Tatiana Sosna-Sarno Pani Jadzia, urzędniczka w spółdzielni mieszkaniowej 5 odcinków 1983 6,0 Danuta Kowalska Jola, "narzeczona" Winnickiego 4 odcinki 1983 Emil Karewicz Leberka, sąsiad Balcerka na Pradze 4 odcinki 1983 7,9 Wanda Kozera-Hyży Robot kolejkowy "Ewa 1" skonstruowany przez Manca 4 odcinki 1983 Marian Łącz Matarczak, sąsiad Balcerka na Pradze 4 odcinki 1983 9,0 Zdzisław Rychter Maniek, robotnik budujący blok przy Alternatywy 4 4 odcinki 1983 8,5 Wojciech Siemion Inż. Dominek 4 odcinki 1983 7,3 Ryszard Pietruski Przedstawiciel spółdzielni mieszkaniowej 3 odcinki 1983 Grzegorz Warchoł Dziennikarz tv 3 odcinki 1983 7,0 Witold Dębicki Fałszywy przedstawiciel komitetu blokowego 2 odcinki 1983 7,3 Hanna Giza Wdowa 2 odcinki 1983 7,0 Tadeusz Grabowski Kolega Cichockiego 2 odcinki 1983 Stanisław Bareja Parys, dzielnicowy 2 odcinki 1983 7,7 Jan Kobuszewski Kombinator mieszkaniowy 2 odcinki 1983 7,8 Ewa Milde Winnicka 2 odcinki 1983 8,0 Barbara Kubicka 2 odcinki 1983 Jacek Strzemżalski Listonosz 2 odcinki 1983 Marian Łącki 2 odcinki 1983 Leopold Matuszczak Dzielnicowy na Pradze 2 odcinki 1983 Witold Skaruch Tadeusz, członek Stowarzyszenia "Grunwald" 2 odcinki 1983 10 Tadeusz Somogi Gość na weselu / Wiśniewski z telewizji w stroju Sherlocka Holmesa 2 odcinki 1983 Michał Sulkiewicz 2 odcinki 1983 Paweł Unrug Tragarz 2 odcinki 1983 Włodzimierz Bednarski Pacjent w szpitalu odmawiający zgody na operację 1 odcinek 1983 Leonard Andrzejewski Układający kafelki u profesora Dąb-Rozwadowskiego 1 odcinek 1983 Joanna Figlewska Basia, sekretarka Anioła w Pułtusku 1 odcinek 1983 Bohdan Ejmont Dyrektor, szef Kotka 1 odcinek 1983 6,0 Zbigniew Buczkowski Układający parkiet u Kubiaków 1 odcinek 1983 6,7 Jacek Fedorowicz Dyspozytor w elektrowni 1 odcinek 1983 Stanisław Gawlik Zaangażowany poeta rozmawiający z Aniołem 1 odcinek 1983 Marian Glinka Wacek Grzyb, sąsiad Kierki 1 odcinek 1983 Agnieszka Fatyga Prostytutka w restauracji "Kongresowa" 1 odcinek 1983 7,0 Mariusz Gorczyński Kolega Anioła chcący pracować w Pewexie 1 odcinek 1983 8,0 Teodor Gendera Gość na weselu 1 odcinek 1983 7,0 Andrzej Brzeski Kolega z pracy Dionizego Cichockiego 1 odcinek 1983 8,0 Włodzimierz Gołaszewski Kochanek Winnickiej 1 odcinek 1983 Tomasz Grochoczyński Kumpel Furmana spotkany w restauracji "Kongresowa" 1 odcinek 1983 Eugeniusz Korczarowski 1 odcinek 1983 7,0 Krzysztof Gruber Mężczyzna, który sprzedał futro Aniołowej 1 odcinek 1983 Juliusz Berger Członek Delegacji Burmistrzów Świata 1 odcinek 1983 Aleksander Gawroński Sąsiad Balcerka na Pradze 1 odcinek 1983 Tadeusz Jastrzębowski Mężczyzna u Furmana w sprawie zamiany mieszkania 1 odcinek 1983 Jerzy Krasuń 1 odcinek 1983 Czesław Lasota Różdżkarz 1 odcinek 1983 Janusz Bylczyński Przewodniczący Delegacji Burmistrzów Świata 1 odcinek 1983 Roman Kosierkiewicz Mleczarz 1 odcinek 1983 Cezary Julski Franuś Lewandowski, gość na weselu 1 odcinek 1983 Halina Jezierska 1 odcinek 1983 Paweł Nowisz Sprzedający zamki, wizjery i zabezpieczenia do drzwi 1 odcinek 1983 7,1 Liliana Głąbczyńska Członkini Delegacji Burmistrzów Świata 1 odcinek 1983 Wojciech Kępczyński 1 odcinek 1983 Edward Rauch Mężczyzna w sklepie mięsnym 1 odcinek 1983 Tadeusz Hanusek Strażnik na "Baker Street" 1 odcinek 1983 5,0 Andrzej Oksza-Łapicki Hydraulik szukający przecieku u Dąb-Rozwadowskiego 1 odcinek 1983 Barbara Klimkiewicz Żona Grzyba 1 odcinek 1983 Anatol Kobyliński 1 odcinek 1983 Helena Kowalczykowa Gość na weselu 1 odcinek 1983 Stanisław Pąk Hydraulik szukający przecieku u Dąb-Rozwadowskiego 1 odcinek 1983 3,0 Teresa Szmigielówna Kobieta w sklepie mięsnym 1 odcinek 1983 Zbigniew Korepta Przewodniczący komisji nazewnictwa ulic 1 odcinek 1983 Tadeusz Pluciński Dyrektor elektrowni 1 odcinek 1983 7,3 Maciej Pietrzyk Tragarz 1 odcinek 1983 Andrzej Żółkiewski Milicjant w filmie oglądanym przez Furmana 1 odcinek 1983 7,0 Krystyna Loska Dziennikarka tv 1 odcinek 1983 Katarzyna Skolimowska Krysia, sekretarka dyrektora 1 odcinek 1983 Andrzej Piszczatowski Śmieciarz 1 odcinek 1983 7,0 Beata Łomnicka 1 odcinek 1983 Sławomira Łozińska Marysia, pielęgniarka 1 odcinek 1983 Dorota Bierkowska "Koka", prostytutka-anglistka w restauracji "Kongresowa" 1 odcinek 1983 6,9 Jacek Strama 1 odcinek 1983 Sylwester Maciejewski Pan młody 1 odcinek 1983 7,2 Bogdan Łysakowski Dyspozytor w pracy Kotka 1 odcinek 1983 Bohdana Majda Gość na weselu 1 odcinek 1983 Marlena Miarczyńska Sekretarka komisji nazewnictwa ulic 1 odcinek 1983 Zofia Merle Kobieta u Furmana w sprawie zamiany mieszkania 1 odcinek 1983 7,2 Ryszard Ostałowski Członek komisji nazewnictwa ulic 1 odcinek 1983 4,0 Krystyna Miecikówna 1 odcinek 1983 Włodzimierz Tympalski 1 odcinek 1983 Jan Orsza-Łukasiewicz Strażnik w "parku" 1 odcinek 1983 Klemens Mielczarek Listonosz w Pułtusku 1 odcinek 1983 Jan Mayzel Dyrektor fabryki Cichockiego 1 odcinek 1983 Andrzej Fedorowicz Zastępca szefa Stowarzyszenia "Grunwald" 1 odcinek 1983 Janusz Płoński Tajniak podsłuchujący docenta 1 odcinek 1983 Jerzy Moes Kolega Anioła chcący pracować w Paryżu 1 odcinek 1983 Eugeniusz Robaczewski P. Zaręba, reżyser, przewodniczący Stowarzyszenia "Grunwald" 1 odcinek 1983 8,0 Lech Sołuba Kelner w restauracji "Kongresowa" 1 odcinek 1983 Barbara Pietraszak 1 odcinek 1983 Wojciech Zagórski Gość na weselu 1 odcinek 1983 Ryszard Pracz Walasek u prezesa spółdzielni mieszkaniowej 1 odcinek 1983 7,5 Jerzy Kleyn 1 odcinek 1983 Wiktor Zborowski Gość na weselu 1 odcinek 1983 8,2 Zdzisław Szymański Pacjent w szpitalu 1 odcinek 1983 Bogdan Śmigielski Kolega Anioła chcący pracować w telewizji 1 odcinek 1983 Krystian Tomczak 1 odcinek 1983 Tadeusz Walczak 1 odcinek 1983 Tomasz Zaród 1 odcinek 1983 A Czaplicka 1 odcinek 1983 Maciej Rybiński Pijak w autobusie (niewymieniony w czołówce) 1 odcinek 1983 L Pawłowski 1 odcinek 1983 M Baworowska 1 odcinek 1983